Nadwaga i cukrzyca · 5 min czytania

Pory karmienia psa z cukrzycą a podawanie insuliny

Karmienie psa z cukrzycą jest ściśle powiązane z insuliną: posiłki podaje się o stałych godzinach, zwykle dwa razy dziennie, w porze zastrzyków i w równych porcjach. Godziny i ilości ustala lekarz weterynarii, a właściciel pilnuje, by były takie same każdego dnia, także w weekendy.

Ilustracja: Pory karmienia psa z cukrzycą a podawanie insuliny

Treść przygotowana przy wsparciu sztucznej inteligencji (AI).

Dlaczego posiłek i zastrzyk idą w parze?

Dawka insuliny ustalona przez lekarza zakłada, że pies zje określoną ilość jedzenia o określonej porze. Insulina obniża poziom glukozy także wtedy, gdy pies nie zjadł, dlatego posiłek i zastrzyk planuje się razem.

Pory posiłków to jeden z filarów, na których opiera się żywienie psa leczonego insuliną. Pozostałe to stała karma, przewidywalne porcje i kontrola masy ciała.

Wytyczne AAHA zalecają u psów dwa posiłki tej samej wielkości dziennie, podawane w porze każdego zastrzyku. Cel leczenia to brak objawów cukrzycy bez epizodów zbyt niskiego poziomu glukozy, a powtarzalny rytm posiłków bardzo w tym pomaga.

Ta sama zasada dotyczy wielkości porcji. Posiłek mniejszy niż zwykle przy niezmienionej insulinie oznacza mniej glukozy do zagospodarowania, a większy - więcej. Dlatego karmę waży się, a nie odmierza „na oko”.

Jak ustalić godziny posiłków możliwe do utrzymania?

Według podręcznika Merck przy insulinie podawanej dwa razy dziennie pies dostaje dwa posiłki o jednakowej kaloryczności, każdy tuż przed zastrzykiem. Wersja podręcznika dla właścicieli podkreśla, że ilość i porę posiłków ustala lekarz.

Ta sama publikacja przestrzega przed samodzielnymi zmianami ilości lub pory podawania insuliny i diety. Każdą korektę, nawet przesunięcie godzin, najpierw omawia się z lekarzem.

W praktyce godziny warto dobrać tak, by dało się je utrzymać przez cały tydzień, także w dni wolne i przy zmianach planu dnia domowników. Pora wygodna tylko w dni robocze szybko zaczyna się przesuwać.

Zmiana czasu na letni lub zimowy, wyjazd albo podróż przez strefy czasowe to sytuacje, w których plan przesunięcia posiłków i insuliny ustala się z lekarzem z wyprzedzeniem, a nie na bieżąco.

Pomaga kilka prostych nawyków:

  • ta sama karma, ważona na wadze kuchennej, podawana w tej samej misce;
  • jedna osoba odpowiedzialna za karmienie i insulinę albo wspólna, widoczna lista dla domowników;
  • przypomnienie w telefonie ustawione na porę posiłku;
  • zapas karmy, by nie trzeba było nagle przechodzić na inną.
SytuacjaCo zrobić
Pies zjadł całą porcję o zwykłej porzePostępować zgodnie z zaleceniami lekarza i zapisać posiłek w dzienniczku
Pies zjadł tylko część porcjiPostąpić według zasad ustalonych wcześniej z lekarzem
Pies nie chce jeśćSkontaktować się z lekarzem weterynarii
Wymioty przed podaniem insuliny lub po nimSkontaktować się z lekarzem, zanotować godzinę i ilość zjedzonej karmy
Planowany wyjazd lub zmiana rytmu dniaUstalić nowy plan z lekarzem przed wyjazdem

Czy między posiłkami wolno podawać przekąski?

Wolno, jeśli lekarz się na to zgadza, a przekąski są wliczone w dzienny bilans - AAHA zaleca uwzględniać przysmaki przy liczeniu kalorii. Ważna jest też powtarzalność: podobna ilość każdego dnia i podobne pory.

Dodatkowe jedzenie w przypadkowych momentach utrudnia ocenę, jak pies reaguje na leczenie. Przekąskę najprościej powiązać ze stałym elementem dnia, np. z wieczornym spacerem. Bezpieczne rodzaje opisuje zestawienie przekąsek z małą ilością cukru.

Jeśli nagrody są częścią treningu, ich porcję można odliczyć z dziennej ilości karmy. Suma kalorii pozostaje wtedy taka sama, a pies nie dostaje dodatkowej porcji jedzenia poza planem.

Miska z karmą dostępną przez cały dzień nie sprawdza się przy insulinie. Nie da się wtedy ustalić, ile i kiedy pies zjadł, a to właśnie od tego zależy dobór leczenia.

Woda nie podlega takim ograniczeniom - pies z cukrzycą powinien mieć do niej stały dostęp. Zmiany w ilości wypijanej wody warto jednak notować, bo nasilone pragnienie to jeden z objawów słabo kontrolowanej choroby.

Jak karmić psa z cukrzycą przed badaniem glukozy?

Przed oznaczeniem krzywej glukozy w lecznicy rytm dnia powinien pozostać jak najbardziej zwyczajny. AAHA zaznacza, że jeśli pies nie zje zwykłej ilości zwykłej karmy o zwykłej porze, taki pomiar traci wiarygodność i lepiej go nie wykonywać.

Wynika z tego praktyczna zasada: przed wizytą nie zmienia się karmy ani pory posiłku, chyba że lekarz zaleci inaczej. Na wizytę warto zabrać dzienniczek karmienia z ostatnich dni.

Na początku leczenia AAHA uznaje za idealne, by posiłek i zastrzyk odbyły się w lecznicy. Lekarz może wtedy ocenić, jak właściciel podaje insulinę, a pies je w obecności personelu zwykłą porcję.

Podręcznik Merck zauważa, że pomiary glukozy najlepiej wykonywać w domu, bo pobyt w lecznicy zmienia codzienny rytm psa. Jeśli lekarz zleca domowe pomiary, posiłki podaje się o zwykłych porach.

Co zrobić, gdy pies nie zjadł albo zwymiotował?

To sytuacja, na którą plan trzeba mieć wcześniej. AAHA zaleca, by lekarz omówił z właścicielem, co robić, gdy pies nie zje całej porcji albo zwymiotuje przed podaniem insuliny lub po nim. Gdy pies nie je, wytyczne zalecają kontakt z lekarzem.

Na wizytę kontrolną warto przygotować pytania do lekarza o dietę, w tym o postępowanie przy niepełnym posiłku. Odpowiedź zapisana w domu pozwala zachować spokój w dniu, w którym pies odmówi jedzenia.

Sposoby zachęcania do jedzenia, opisane przy temacie braku apetytu po zabiegu, mogą się przydać. U psa z cukrzycą nie zastępują jednak kontaktu z lekarzem, bo chodzi także o decyzję w sprawie insuliny.

AAHA radzi prowadzić codzienne notatki o apetycie, pragnieniu i podanej insulinie. Taki dzienniczek pozwala szybko odpowiedzieć lekarzowi, od kiedy pies je mniej i czy pije więcej niż zwykle.

Brak apetytu nie zawsze wynika z kaprysu. AAHA wymienia brak apetytu, wymioty, odwodnienie i apatię wśród objawów kwasicy ketonowej, czyli groźnego powikłania cukrzycy wymagającego pilnego leczenia.

Kiedy do weterynarza: natychmiast, jeśli po podaniu insuliny pies słabnie, traci koordynację, ma drgawki lub się przewraca. Według podręcznika Merck to objawy groźnie niskiego poziomu cukru, czyli stan nagły. Kontaktu z lekarzem wymaga też każdy dzień, w którym pies nie je.

Najczęstsze pytania

Czy psa z cukrzycą karmi się przed zastrzykiem czy po nim?

Zwykle posiłek podaje się w porze zastrzyku, a podręcznik Merck opisuje układ, w którym pies je tuż przed podaniem insuliny. Ostateczną kolejność ustala lekarz prowadzący, bo zależy ona m.in. od rodzaju insuliny i zachowania psa przy misce.

Czy w weekend można przesunąć porę posiłku?

Zmiana pory posiłku pociąga za sobą przesunięcie insuliny, dlatego nie wprowadza się jej samodzielnie. Najprościej od początku wybrać godziny możliwe do utrzymania przez cały tydzień, a większe zmiany, np. przed wyjazdem, uzgodnić z lekarzem.

Co zrobić, jeśli pies zje tylko połowę porcji?

Sposób postępowania na taką sytuację lekarz powinien ustalić z właścicielem z wyprzedzeniem, bo zależy od stanu psa i rodzaju leczenia. Gdy pies nie je albo je wyraźnie mniej przez dłuższy czas, potrzebny jest kontakt z lecznicą.

Czy pies z cukrzycą może mieć stale pełną miskę?

Swobodny dostęp do karmy utrudnia kontrolę, ile i kiedy pies zjadł, a przy insulinie te informacje są najważniejsze. Wytyczne zalecają u psów porcjowane posiłki podawane o stałych porach i w stałych ilościach.

Ile razy dziennie powinien jeść pies z cukrzycą?

Najczęściej dwa razy dziennie, w porze zastrzyków insuliny, w porcjach tej samej wielkości. Przy innym schemacie leczenia lekarz może zalecić inny rozkład posiłków, dlatego punktem odniesienia zawsze są jego zalecenia, a nie ogólne reguły.

Źródła

Artykuł ma charakter informacyjny. Dietę psa przy chorobie zawsze warto ustalić z lekarzem weterynarii, który zna wyniki badań zwierzęcia.

Czytaj dalej