Nerki i drogi moczowe · 5 min czytania

Pies z chorymi nerkami nie chce jeść - co można zrobić

Gdy pies z chorymi nerkami nie chce jeść, najpierw trzeba z lekarzem ustalić, czy przyczyną są nudności i inne objawy choroby, które leczy się lekami. Równolegle pomaga zmiana smaku lub konsystencji karmy nerkowej, inna temperatura posiłku i spokojne karmienie, a przy uporczywym braku apetytu sonda dojelitowa.

Ilustracja: Pies z chorymi nerkami nie chce jeść - co można zrobić

Treść przygotowana przy wsparciu sztucznej inteligencji (AI).

Skąd bierze się brak apetytu przy chorobie nerek

IRIS opisuje, że od 3. etapu przewlekłej choroby nerek coraz częściej pojawiają się objawy spoza nerek: odwodnienie, nudności, wymioty, niedokrwistość i zakwaszenie organizmu. W 4. etapie do tej listy dochodzą brak apetytu i utrata masy ciała.

IRIS w materiałach dla opiekunów wymienia wśród późniejszych objawów apatię, słabszy apetyt, chudnięcie, gorszy stan sierści i wymioty. U części psów dochodzi do krwawienia z żołądka, które może się objawiać czarnym, smolistym kałem i wymaga leczenia.

Tufts Petfoodology wymienia też inne przyczyny niechęci do jedzenia: działania niepożądane leków, stres i osłabienie. Przy nudnościach trudno skłonić psa do jedzenia, dlatego ich leczenie jest jednym z pierwszych kroków, jeszcze przed szukaniem innej karmy.

Apetyt bywa raczej zmieniony niż całkowicie utracony. Pies może pomijać poranny posiłek, ale jeść wieczorem, albo przez kilka dni chętnie jeść nową karmę, a potem stracić nią zainteresowanie. Znajomość tych wzorców ułatwia planowanie, jak przebiega żywienie na kolejnych etapach choroby nerek.

Co można zmienić w samym karmieniu

Wiele diet nerkowych ma zbliżony profil składników, choć nie wszystkie są takie same. Tufts zwraca uwagę, że lekarz często wskazuje kilka karm nerkowych o podobnym składzie, by opiekun mógł znaleźć tę, którą pies zaakceptuje.

Według Tufts w samych Stanach Zjednoczonych dostępnych jest ponad 15 diet nerkowych dla psów.

SposóbNa czym polegaO czym pamiętać
Inny smak lub inny producentkarma nerkowa o podobnym składzie, ale innym zapachu i smakutylko spośród karm wskazanych przez lekarza
Rotacja kilku karmnaprzemienne podawanie zaakceptowanych diet nerkowychpomaga psom, które szybko nudzą się jedną karmą
Inna konsystencjasucha karma, mokra mielona, pasztet albo kawałki w sosiewersje sucha i mokra mogą mieć różny skład
Inna temperaturakarma lekko podgrzana, w temperaturze pokojowej albo chłodnapsy różnią się preferencjami, część woli nawet karmę schłodzoną
Dodatki smakoweśrodki poprawiające smakwyłącznie te zalecone przez lekarza lub specjalistę żywienia

Przy zmianie konsystencji warto pamiętać, że karma mokra wnosi do diety także wodę. Dla psa z chorobą nerek, który traci jej więcej z moczem, to dodatkowa korzyść.

Pomagają też proste zasady organizacji posiłków:

  • świeża porcja zamiast karmy, która długo stała w misce,
  • spokojne miejsce karmienia, z dala od innych zwierząt,
  • stałe pory posiłków, dopasowane do tego, kiedy pies je najchętniej,
  • mniejsza porcja podana ponownie po pewnym czasie, jeśli pierwsza została pominięta.

Znaczenie ma też atmosfera posiłku. Tufts zauważa, że zwierzęta wyczuwają niepokój opiekuna, dlatego karmienie powinno przebiegać spokojnie, bez nalegania i stania nad miską.

Zmianę karmy rozkłada się w czasie. IRIS zaleca, by nowa dieta zastępowała dotychczasową stopniowo, przez kilka tygodni, a najlepiej wprowadzić ją wcześnie, zanim choroba odbierze psu apetyt.

Czego unikać, gdy pies odmawia karmy nerkowej

Częstą pułapką jest dokładanie do miski tego, co pies chętnie zje. Tufts przestrzega, że przysmaki, jedzenie ze stołu i produkty używane do podawania tabletek mogą zniweczyć działanie diety.

  • Nie zastępuje się karmy nerkowej zwykłą karmą bez rozmowy z lekarzem.
  • Nie dodaje się do miski mięsa, sera ani wędlin, które dostarczają dużo fosforu, białka lub sodu.
  • Nie stosuje się dodatków smakowych, których nie zatwierdził lekarz.
  • Nie czeka się biernie, aż pies „zgłodnieje”, gdy od dłuższego czasu je wyraźnie mniej niż zwykle.

Lepsza jest chwilowa zmiana karmy na inną dietę nerkową niż całkowite odstawienie diety. Gdy jednak pies nie je niczego, priorytetem staje się dostarczenie mu energii, a decyzję o tymczasowym złagodzeniu ograniczeń podejmuje lekarz.

Jak lekarz weterynarii może pomóc

Tufts radzi, by pierwszym krokiem był przegląd przyjmowanych leków, bo to one bywają przyczyną słabego apetytu. IRIS dodaje, że w 3. i 4. etapie leki wydalane głównie przez nerki stosuje się ostrożnie, a ich dawki bywa trzeba dostosować, by nie gromadziły się w organizmie.

IRIS zaleca leczenie wymiotów i nudności lekami przeciwwymiotnymi, a zmniejszonego apetytu, chudnięcia i utraty mięśni lekami pobudzającymi apetyt. Dobór leków i ich dawek należy wyłącznie do lekarza.

Jeśli leczenie farmakologiczne nie poprawia apetytu albo pies długotrwale potrzebuje dodatkowego nawodnienia, IRIS zaleca rozważenie sondy dojelitowej. W 4. etapie dotyczy to zwłaszcza zapobiegania niedożywieniu białkowo-kalorycznemu.

IRIS jako przykłady wymienia sondę przełykową i sondę żołądkową. Przez sondę podaje się zarówno karmę, jak i wodę. Tufts podkreśla, że zwierzęta dobrze znoszą sondy i mogą z nimi normalnie funkcjonować w domu.

Sonda pomaga utrzymać masę ciała i mięśnie, a także zmniejsza stres związany z karmieniem.

Doraźne podawanie pokarmu strzykawką stosuje się tylko po uzgodnieniu z lekarzem, który oceni, czy w danym stanie psa jest to bezpieczne.

Jak ocenić, czy pies je wystarczająco

IRIS w materiałach dla opiekunów zaleca uważne śledzenie ilości zjadanych kalorii, by wcześnie wychwycić spadek apetytu i masy ciała. Lekarz ocenia też stan odżywienia, korzystając między innymi ze skali kondycji ciała.

  1. Każdą porcję karmy waży się przed podaniem.
  2. Po posiłku waży się resztki i zapisuje różnicę.
  3. Psa waży się regularnie, najlepiej na tej samej wadze i o tej samej porze dnia.
  4. Notatki pokazuje się lekarzowi podczas wizyt kontrolnych.

Zapis porcji jest szczególnie przydatny przy apetycie zmiennym z dnia na dzień. Pozwala odróżnić gorszy dzień od trwałego spadku ilości zjadanej karmy, który wymaga zmiany postępowania. Pokazuje też, czy zmiana smaku lub konsystencji karmy rzeczywiście poprawiła apetyt.

Kiedy do weterynarza: gdy pies z chorobą nerek nie je, wymiotuje, jest apatyczny lub wygląda na odwodnionego. Szybkiej konsultacji wymaga też wyraźny spadek masy ciała zauważony w domowych zapisach.

Najczęstsze pytania

Czy brak apetytu oznacza, że choroba nerek się pogorszyła?

Nie zawsze. Przyczyną mogą być nudności, działania niepożądane leków, stres albo inne choroby. Spadek apetytu jest jednak powodem do kontroli, bo w późniejszych etapach przewlekłej choroby nerek często towarzyszy odwodnieniu i zaburzeniom wymagającym leczenia.

Czy można podgrzewać karmę nerkową?

Tak, lekkie podgrzanie mokrej karmy to jeden ze sposobów zachęcania psa do jedzenia. Tufts Petfoodology zauważa jednak, że psy różnią się pod tym względem i część z nich woli karmę w temperaturze pokojowej, a nawet chłodną.

Czy wolno dosypać do karmy nerkowej coś smacznego?

Tylko za zgodą lekarza. Mięso, ser, wędlina czy bulion z dodatkiem soli zmieniają zawartość fosforu, białka i sodu w posiłku. Bezpieczniej poprosić lekarza o wskazanie innej karmy nerkowej albo zatwierdzonego dodatku smakowego.

Czy sonda do karmienia oznacza ostatni etap choroby?

Nie musi. Sonda służy temu, by pies dostawał potrzebne kalorie i wodę, gdy sam je i pije za mało. Według Tufts zwierzęta z sondą mogą normalnie żyć w domu, a jej założenie bywa mniej stresujące niż codzienne namawianie do jedzenia.

Dlaczego pies zjadł nową karmę, a po kilku dniach przestał?

Tufts Petfoodology opisuje to jako częste zjawisko u zwierząt na dietach leczniczych. Zainteresowanie nowym zapachem mija, a przyczyna słabego apetytu, na przykład nudności, pozostaje. Pomaga rotacja kilku zaakceptowanych karm nerkowych i rozmowa z lekarzem o leczeniu nudności.

Źródła

Artykuł ma charakter informacyjny. Dietę psa przy chorobie zawsze warto ustalić z lekarzem weterynarii, który zna wyniki badań zwierzęcia.

Czytaj dalej